Linia piękna

 

Alan Hollinghurst, Linia piękna, Warszawa 2005.

Wielka Brytania, lata 80-te, neokonserwatywne rządy Margaret Thatcher. Trwa obyczajowy backlash, środowiska twórcze odcinają się od konserwatywnej polityki premier rządu, a Uniwersytet Oksfordzki – wbrew obowiązującej tradycji – odmawia nadania jej tytułu doktora honoris causa. Nick, świeżo upieczony absolwent tej uczelni korzysta z uprzywilejowania, jakie daje mu przyjaźń rodziny znanego konserwatywnego parlamentarzysty, z drugiej zaś strony – jako gej, przynależy do świata potajemnych schadzek, wstydliwych chorób i awangardowej kultury.

Czytaj dalej

Małe ptaszki

 

Anais Nin, Małe ptaszki, przeł. Mieczysław Dutkiewicz, Prószyński i S-ka, Warszawa 2014.

Drogie Porno-grafio, mam 17 lat i straszny problem. Jestem w takim wieku, że chciałabym już współżyć. Spotykam się z moim chłopakiem od 6 miesięcy. Ustaliliśmy nasz Pierwszy Raz na poprzedni weekend, ponieważ Marcina rodzice pojechali na wesele. Bardzo się obawiałam bólu, ale jak się rozebraliśmy okazało się, że Marcin nie może się ze mną kochać. Mówił, że za bardzo się denerwuje. Strasznie mi było wstyd i teraz nie wiem, jak z nim rozmawiać. Czy coś z nim jest nie tak? Czy ja mu się nie podobam? Zrozpaczona

Czytaj dalej

Mięso

Ksiazka Mieso Dominiki Dyminskiej

 

Dominika Dymińska, Mięso, Wydawnictwo Krytyki Politycznej, Warszawa 2012.

 

Mięso” jest historią o dojrzewaniu ciała i języka młodej trzymanej pod kloszem dziewczyny. O rozbudzonej wrażliwości, która nie znajduje dla siebie wzorców opowiadalności. O lekcjach obcego języka i ich nieadekwatności wobec potrzeb młodej osoby. O zwierzęcości/mięsności doświadczeń, wobec których język jest bezradny. Przede wszystkim jest jednak głosem kolejnej neurotycznej autorki, która powyższą tematyką tłumaczy słabość formalną i językową książki a chwytliwymi motywami (pedofilia, brak zahamowań, bulimia) wypełnia brak treści. To wystarczy, by napisać książkę „na temat”, ale za mało na literaturę. I dlatego z „Mięsa” zostanie mi jedna scena. A dokładniej jedno jej zdanie:

Czytaj dalej

Narodowe czytanie „Przedwiośnia”

Pamiętacie jedną z najlepszych scen z Przedwiośnia Stefana Żeromskiego? Cezary Baryka trafia nocą do pokoju Laury. Ona nie opiera się specjalnie, niemniej przed chwilą wyjechał jej narzeczony Barwicki a ona obiecała mu na pożegnanie „sygnały miłosne” – czyli podkręcanie i zagaszanie światła. Gdyby tego nie zrobiła, narzeczony mógłby wrócić, dlatego Cezary dziarsko zabiera się do rzeczy, a Żeromski częstuje czytelników jedną z ładniejszych scenek ezopowych na petting.

Czytaj dalej

Top 10 metafor Fanny Hill

Na początku II tomu Fanny skarży się swojej powierniczce: „Nie da się w tej materii uciec od powtarzania niemal tych samych obrazów, tych samych metafor i fraz, co przyczynia się tylko do dalszego wzmożenia niesmaku wywoływanego słowami RADOŚĆ, ŻAR, UNIESIENIE, EKSTAZA i podobnymi żałosnymi terminami tak przynależnymi i tak niezbędnymi w PRAKTYKOWANIU ROZKOSZY, które rozkosz ową jeno pospolitują i spłaszczają, odbierając jej stosowną moc (…)”. Z jednej strony pobrzękuje tu odwieczny problem pornografii – ten sam temat i wyczerpanie środków. Z drugiej czuć kokieterię, bowiem Cleland nie ma sobie równych jeśli chodzi o zaprzęgnięcie na swoje potrzeby całego arsenału metafor. Poniżej przedstawiam ich subiektywny ranking w tłumaczeniu Joanny Środy.

Czytaj dalej

Seks bez zobowiązań

Seks w stylu „Suwaku, otwórz się” albo „magiczny suwak” to polskie tłumaczenie „the zipless fuck” (nie mający zamka błyskawicznego – bezsuwakowy, czyli bezproblemowy, bez komplikacji i niezręczności), określenia Jong z kultowej już książki „Strach przed lataniem”, które na trwałe weszło do języka potocznego. Isadora tłumaczy je następująco:

Czytaj dalej